ଭାରତରେ ତମାଖୁ ଯୋଗୁଁ ଦୈନିକ ୩୬୯୯ ଜଣଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ

ନୂଆଦିଲ୍ଲୀ: ତମାଖୁ ମହାମାରୀ ଭଳି ଲୋକଙ୍କ ଜୀବନ ନେବାରେ ଲାଗିଛି। ତମାଖୁ ସେବନ ଯୋଗୁଁ ପ୍ରତିବର୍ଷ ୮ ନିୟୁତରୁ ଅଧିକ ଲୋକ ପ୍ରାଣ ହରାଉଛନ୍ତି। ଏମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ୧୩ ଲକ୍ଷ ଲୋକ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନେ ତମାଖୁ ସେବନ କରନ୍ତି ନାହିଁ କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ଧୂଆଁ ମାଧ୍ୟମରେ ଏଭଳି ଲୋକଙ୍କ ସଂସ୍ପର୍ଶରେ ଆସିଥାନ୍ତି। ସିଗାରେଟ୍ କିମ୍ବା ବିଡି ପିଇ ଯେକୌଣସି ଉପାୟରେ ତମାଖୁ ସେବନ କରିବା କ୍ଷତିକାରକ। ସିଗାରେଟ୍ ପିଇବା ଏବଂ ଧୂଆଁ ଛାଡ଼ିବା ଦୁନିଆରେ ସବୁଠାରୁ ସାଧାରଣ କଥା। ପୃଥିବୀରେ ୧୩୦ ନିୟୁତ ଲୋକ ତମାଖୁ ସେବନ କରନ୍ତି। ଏମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରାୟ ୮୦ ପ୍ରତିଶତ ଲୋକ ପାଞ୍ଚଟି ନିମ୍ନ ଓ ମଧ୍ୟମ ଆୟକାରୀ ଦେଶରେ ବସବାସ କରନ୍ତି। ଏଥିରେ ଭାରତ ମଧ୍ୟ ରହିଛି। ତମାଖୁ ସେବନଦ୍ୱାରା କେବଳ ପାଟି କର୍କଟ ନୁହେଁ ବରଂ ହୃଦ୍‍ଘାତ, ଫୁସଫୁସ କ୍ଷୟ, ମଧୁମେହ ଭଳି ଅନେକ ଗମ୍ଭୀର ରୋଗ ହୋଇପାରେ। ଭାରତରେ ପାଖାପାଖି ୨୭ କୋଟି ଲୋକ କୌଣସି ନା କୌଣସି ରୂପରେ ତମାଖୁ ସେବନ କରନ୍ତି, ଯେଉଁଥିରେ ପ୍ରତିବର୍ଷ ୧୩.୫ ଲକ୍ଷ ଲୋକ ପ୍ରାଣ ହରାଉଛନ୍ତି। ତମାଖୁ ସେବନ ଯୋଗୁଁ ଭାରତରେ ପ୍ରତି ୨୪ ସେକେଣ୍ଡରେ ୧, ପ୍ରତି ୨ ମିନିଟରେ ୫, ପ୍ରତି ଘଣ୍ଟାରେ ୧୫୪ ଜଣ, ପ୍ରତିଦିନ ୩୬୯୯ ଜଣଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ହେଉଛି। ଡବ୍ଲ୍ୟୁଏଚଓର ଏକ ଅଧ୍ୟୟନ ଅନୁଯାୟୀ ତମାଖୁ ଜନିତ ରୋଗ ଏବଂ ଅକାଳ ମୃତ୍ୟୁ କାରଣରୁ ଭାରତ ପ୍ରତିବର୍ଷ ଏହାର ଜିଡିପିର ୧% ରୁ ଅଧିକ ହରାଇଥାଏ। ଅର୍ଥାତ୍ ସରକାର ତମାଖୁରୁ ଯେତିକି ଟଙ୍କା ରୋଜଗାର କରୁଛନ୍ତି, ତା’ଠାରୁ ଅଧିକ ଅର୍ଥ ଚିକିତ୍ସା ଓ ସଚେତନତା ଅଭିଯାନରେ ଖର୍ଚ୍ଚ ହେଉଛି।
                ଏହି ଅଧ୍ୟୟନରୁ ଜଣାପଡ଼ିଛି ଯେ ୨୦୧୭ରୁ ୨୦୧୮ ମଧ୍ୟରେ ଭାରତର ଅର୍ଥନୀତି ୩୫ ବର୍ଷରୁ ଅଧିକ ବୟସର ଲୋକମାନଙ୍କର ତମାଖୁ ଜନିତ ସମସ୍ତ ରୋଗ ଏବଂ ମୃତ୍ୟୁ ଯୋଗୁଁ ୨୭.୫ ବିଲିୟନ ଡଲାର (୧.୭୭ ଲକ୍ଷ କୋଟି ଟଙ୍କା) କ୍ଷତି ସହିଛି। ଅର୍ଥାତ୍ ପ୍ରତି ୧୦୦ ଟଙ୍କା ଟିକସ ପାଇଁ ତମାଖୁ ଅର୍ଥନୀତିକୁ ୮୧୬ ଟଙ୍କା ଖର୍ଚ୍ଚ କରିବାକୁ ପଡ଼ୁଛି। ତମାଖୁ ଦ୍ୱାରା ହେଉଥିବା ଅର୍ଥନୈତିକ ବୋଝ ମଧ୍ୟରୁ ୭୪ ପ୍ରତିଶତ ଧୂମପାନ ଏବଂ ୨୬ ପ୍ରତିଶତ ତମାଖୁ ଚୋବାଇବା କାରଣରୁ ହୋଇଥାଏ । ତମାଖୁ ଜନିତ ମୋଟ ଅର୍ଥନୈତିକ ବୋଝର ୯୧ ପ୍ରତିଶତ ପୁରୁଷ ବହନ କରୁଥିବାବେଳେ ବାକି ୯ ପ୍ରତିଶତ ମହିଳା ବହନ କରୁଛନ୍ତି । ଡବ୍ଲୁଏଚ୍ଓର ଭାରତୀୟ ପ୍ରତିନିଧି ଡକ୍ଟର ରୋଡେରିକୋ ଏଚ୍ ଓଫ୍ରିନଙ୍କ କହିବା ନୁଯାୟୀ, ୨୦୧୧-୨୦୧୮ ମଧ୍ୟରେ ଭାରତରେ ତମାଖୁ ସେବନଦ୍ୱାରା ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟସେବା ଖର୍ଚ୍ଚ ୨୧% ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛି। ଅର୍ଥାତ୍ ସରକାରଙ୍କୁ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ପାଇଁ ଅଧିକ ଟଙ୍କା ଖର୍ଚ୍ଚ କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ। ଭାରତ ତମାଖୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ପାଇଁ କଠୋର ପଦକ୍ଷେପ ନେଲେ ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ଲୋକଙ୍କ ଜୀବନ ରକ୍ଷା ହୋଇପାରିବ। ଏଥିସହ ସମାଜ ଓ ଅର୍ଥନୀତି ଉପରେ ତମାଖୁର ଖରାପ ପ୍ରଭାବକୁ ମଧ୍ୟ ହ୍ରାସ କରାଯାଇପାରିବ। ସିଗାରେଟ୍ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ତମାଖୁ ଉତ୍ପାଦ ଆଇନ (କୋଟପା) ଆଇନ ୨୦୦୩ ରେ ସର୍ବସାଧାରଣ ସ୍ଥାନରେ ଧୂମପାନକୁ ନିଷିଦ୍ଧ କରାଯାଇଛି। ଧୂମପାନ କଲେ ୨୦୦ ଟଙ୍କା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜରିମାନା ହୋଇପାରେ। ହୋଟେଲ, ରେଷ୍ଟୁରାଣ୍ଟ, ସିନେମା ହଲ୍, ମଲ୍ ମାଲିକଙ୍କୁ ୬୦ x ୩୦ ସେମି ବୋର୍ଡରେ ‘ନୋ ସ୍ମୋକିଂ’ ଲେଖିବାକୁ ପଡ଼ିବ। ତମାଖୁ କମ୍ପାନିମାନେ ସେମାନଙ୍କ ଉତ୍ପାଦର କୌଣସି ପ୍ରକାର ବିଜ୍ଞାପନ କରିପାରିବେ ନାହିଁ। ସିଗାରେଟ୍ ଏବଂ ତମାଖୁ ପ୍ୟାକେଟରେ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଚେତାବନୀ ଲେଖିବାର ଆବଶ୍ୟକତା ରହିଛି। ଦୋକାନୀମାନେ ୬୦x୪୫ ସେଣ୍ଟିମିଟରର ଏକ ବୋର୍ଡ଼ ଲଗାଇବା ବାଧ୍ୟତାମୂଳକ, ଯେଉଁଥିରେ ‘ତମାଖୁ କର୍କଟ ସୃଷ୍ଟି କରେ’ ବୋଲି କୁହାଯିବା ଉଚିତ। ନିୟମ ଉଲ୍ଲଂଘନ କଲେ ୧୦ରୁ ୫୦୦୦ ଟଙ୍କା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜରିମାନା କିମ୍ବା ୫ରୁ ୧୦ ବର୍ଷ ଜେଲ ଦଣ୍ଡ ହୋଇପାରେ। ୧୮ ବର୍ଷରୁ କମ୍ ବୟସର ନାବାଳକଙ୍କୁ ତମାଖୁ ବିକ୍ରି ନିଷେଧ। ସ୍କୁଲ, କଲେଜର ୧୦୦ ମିଟର ଭିତରେ ତମାଖୁ ଦ୍ରବ୍ୟ ବିକ୍ରି କରିବା ଦଣ୍ଡନୀୟ। ନିୟମ ଉଲ୍ଲଂଘନ କଲେ ୨୦୦ ଟଙ୍କା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜରିମାନା ହୋଇପାରେ। ଏଥିସହିତ ସରକାର ତମାଖୁ ଉପରେ ଟିକସ ବୃଦ୍ଧି କରିବା ସହ ତମାଖୁ ଛାଡ଼ିବା ପାଇଁ ସଚେତନତା ଅଭିଯାନ ଜାରି ରଖିଛନ୍ତି। ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱରେ ତମାଖୁ ସେବନ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ହ୍ରାସ ପାଇଛି। ଡବ୍ଲ୍ୟୁଏଚ୍ଓ ଅନୁଯାୟୀ, ୨୦୦୦ମସିହାରେ ୧୫ ବର୍ଷରୁ ଅଧିକ ବୟସର ୩୨ ପ୍ରତିଶତ ଲୋକ ତମାଖୁ ସେବନ କରୁଥିଲେ। ୨୦ ବର୍ଷ ପରେ ୨୦୨୦ରେ ଏହି ସଂଖ୍ୟା ୨୦ ପ୍ରତିଶତକୁ ଖସି ଆସିଛି। ସେହିଭଳି ତମାଖୁ ସେବନ କରୁଥିବା ମହିଳାଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ମଧ୍ୟ ଯଥେଷ୍ଟ ହ୍ରାସ ପାଇଛି । ୨୦୦୦ ମସିହାରେ, ଯେଉଁଠାରେ ୧୫ ବର୍ଷ କିମ୍ବା ତା’ଠାରୁ ଅଧିକ ବୟସର ୧୬% ମହିଳା କୌଣସି ପ୍ରକାର ତମାଖୁ ବ୍ୟବହାର କରୁଥିଲେ, ୨୦୨୦ରେ ଏହି ଅନୁପାତ ୮% କୁ ହ୍ରାସ ପାଇଛି। ୨୦୦୦ରେ ପୁରୁଷଙ୍କ ଅନୁପାତ ୪୯ ପ୍ରତିଶତ ଥିବାବେଳେ ୨୦୨୦ରେ ଏହା ୩୭ ପ୍ରତିଶତକୁ ଖସି ଆସିଛି। ୧୩୦ କୋଟି ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତମାଖୁ ନିଶା, ଯାହାର ବିଷାକ୍ତ ଚେର ଏତେ ଗଭୀର ହୋଇଛି ଯେ ନିରାକରଣ କୌଣସି ଯୁଦ୍ଧଠାରୁ କମ୍ ନୁହେଁ। କିନ୍ତୁ ଏହାର କ୍ଷତି ବିଷୟରେ ଜାଣିବା ସତ୍ତ୍ୱେ ଲୋକମାନେ କାହିଁକି ତମାଖୁ ସେବନ ଜାରି ରଖିଛନ୍ତି ? ବାସ୍ତବରେ, ତମାଖୁ ନିଶା ଏକ ଜାଲ ପରି ଯାହା ଲୋକଙ୍କୁ ଶାରୀରିକ, ମାନସିକ, ସାମାଜିକ ଏବଂ ଅର୍ଥନୈତିକ ଭାବରେ କବଳିତ କରିଥାଏ। ତମାଖୁରେ ନିକୋଟିନ୍ ନାମକ ଏକ ନିଶାଯୁକ୍ତ ରାସାୟନିକ ପଦାର୍ଥ ରହିଥାଏ। ନିକୋଟିନ୍ ମସ୍ତିଷ୍କରେ ଡୋପାମାଇନ୍ ସ୍ତରକୁ ବଢ଼ାଇଥାଏ, ଯାହା କିଛିସମୟ ପାଇଁ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରାଇଥାଏ। ଏହା ହେଉଛି ଏକ କ୍ଷୁଦ୍ର ଆନନ୍ଦ ଯାହା ପାଇଁ ଲୋକମାନେ ବାରମ୍ବାର ତମାଖୁ ପ୍ରତି ଆକର୍ଷିତ ହୁଅନ୍ତି। ତମାଖୁ ସେବନ ଦ୍ୱାରା ଶରୀର ଧୀରେ ଧୀରେ ନିକୋଟିନ୍ ଉପରେ ନିର୍ଭରଶୀଳ ହୋଇଯାଏ। ତା’ପରେ ତମାଖୁ ବିନା ବ୍ୟକ୍ତି ଚିଡ଼ଚିଡ଼ାପଣ, ଥକାପଣ ଓ ଅସ୍ଥିରତା ଭଳି ଲକ୍ଷଣରେ ପୀଡ଼ିତ ହୁଅନ୍ତି। ଏହି ନିର୍ଭରଶୀଳତା ଜାଲ ହିଁ ଲୋକଙ୍କୁ ତମାଖୁ ଦାସତ୍ୱରେ ଫସାଇ ରଖିଥାଏ। ଜୀବନରେ ଅସୁବିଧା, ଚାପ ଓ ବିଫଳତା ଅନେକ ସମୟରେ ଲୋକଙ୍କୁ ତମାଖୁ ଆଡ଼କୁ ଠେଲି ଦେଇଥାଏ। ଯୁବପିଢ଼ିଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସିଗାରେଟ୍ ପିଇବା ଶୀତଳତାର ପ୍ରତୀକ ପାଲଟିଛି, କିନ୍ତୁ ଏହା ସବୁ ଭ୍ରମ । ତମାଖୁ ନା ସମସ୍ୟାର ସମାଧାନ କରେ ନା ମାନସିକ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦୂର କରେ। ଦ୍ୱିତୀୟତଃ, ଆମେ ଏପରି ଏକ ସମାଜରେ ରହୁଛୁ ଯେଉଁଠାରେ ତମାଖୁ ସେବନ ଏକ ସାଧାରଣ କଥା ହୋଇଗଲାଣି। ଅଭିନେତାମାନେ ସିଗାରେଟ୍ ପିଉଛନ୍ତି, ତମାଖୁ କମ୍ପାନି ବିଜ୍ଞାପନ ଦେଉଛନ୍ତି ଏବଂ ଲୋକମାନେ ଧୂମପାନ କରୁଛନ୍ତି ବୋଲି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ଏକାଠି ହୋଇ ଏକ ପରିବେଶ ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି ଯେଉଁଠାରେ ତମାଖୁ ସେବନ ‘ସାଧାରଣ’ ମନେହୁଏ। ତେଣୁ ତମାଖୁ ନିଶାରେ ଫସିବା ପଛରେ ସାମାଜିକ ଚାପ, ବିଶେଷ କରି ଯୁବପିଢ଼ିଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ପ୍ରମୁଖ କାରଣ ବୋଲି କୁହାଯାଇପାରେ। ସେମାନେ ନିଜ ସାଥୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଫିଟ୍ ହେବାର ଇଚ୍ଛାରେ ଚିନ୍ତା ନ କରି ଏହି ନିଶା କବଳରେ ଫସି ଯାଆନ୍ତି। ତମାଖୁ ସେବନ ଯୋଗୁଁ ବ୍ୟକ୍ତିର ଅକାଳ ମୃତ୍ୟୁ ହେବାର ଆଶଙ୍କା ରହିଛି। ଏଥିସହିତ ଧୂମପାନ ଅର୍ଥନୈତିକ ବୋଝକୁ ବଢ଼ାଇଥାଏ। ସିଗାରେଟ୍, ବିଡ଼ି, ଗୁଟଖା ଆଦି ଖର୍ଚ୍ଚ ଧୀରେ ଧୀରେ ପକେଟ୍ ଖାଲି କରିଦିଏ। ଗରିବ ପରିବାର ପାଇଁ ଏହା ଦାରିଦ୍ର୍ୟର ଆଉ ଏକ କାରଣ ପାଲଟିଛି। ତମାଖୁଦ୍ୱାରା ହେଉଥିବା ରୋଗର ଚିକିତ୍ସା ଖର୍ଚ୍ଚ ମଧ୍ୟ ପରିବାର ଉପରେ ଅତିରିକ୍ତ ବୋଝ ପକାଇଥାଏ। ତମାଖୁ ସେବନ ପାଇଁ ତିନି ପ୍ରକାରର ଖର୍ଚ୍ଚ ହୋଇଥାଏ – ଡାକ୍ତରଙ୍କ ଫି, ପରୀକ୍ଷା, ଔଷଧ, ଡାକ୍ତରଖାନା ଖର୍ଚ୍ଚ ଏବଂ ଯତ୍ନନେଉଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ପରିବହନ ଖର୍ଚ୍ଚ। ଦ୍ୱିତୀୟତଃ ଅସୁସ୍ଥତା କାରଣରୁ କାମକୁ ଯାଇ ନ ପାରିବା କାରଣରୁ କ୍ଷତି ହୋଇଥାଏ। ତୃତୀୟ, ଅକାଳ ମୃତ୍ୟୁ କାରଣରୁ କ୍ଷତି।